خسارت ۲۰ میلیارد دلاری آلودگی هوا؛ لزوم بهینه‌سازی مصرف انرژی برای هوای پاک

به گزارش روابط عمومی قرارگاه ملی مبارزه با مفاسد اقتصادی،

سمیه رفیعی، رئیس فراکسیون محیط‌زیست مجلس، از ابعاد فاجعه‌بار هزینه‌های آلودگی هوا بر اقتصاد ملی پرده برداشت. وی در مراسم امضای قرارداد با شرکت‌های کارور اعلام کرد که خسارت‌های بهداشتی ناشی از آلاینده‌ها به مرز ۲۰ میلیارد دلار در سال رسیده است. این رقم سنگین، ضرورت بازنگری در سیاست‌های بهینه‌سازی مصرف انرژی را بیش از پیش نمایان می‌کند. طبق آمارهای رسمی، مصرف بی‌رویه سوخت‌های فسیلی در سال ۲۰۲۶ میلادی، عامل اصلی ۵۹ هزار مورد مرگ سالانه در کشور است.

پیوند آلودگی هوا با هدررفت انرژی‌های فسیلی

رئیس فراکسیون محیط‌زیست، رفتار کشور در قبال منابع فسیلی را به یک «بچه پول‌دار» تشبیه کرد. ما بدون توجه به بهره‌وری، انرژی را به‌صورت بی‌رویه مصرف کرده‌ایم که نتیجه آن هوای سمی کلان‌شهرهاست. طبق گزارش خبرگزاری مهر، ذرات معلق ۲.۵ میکرون سالانه جان هزاران شهروند را می‌گیرند. مجلس با تصویب ماده ۴۶ قانون برنامه هفتم، مسیر قانونی بهینه‌سازی مصرف انرژی را هموار کرد. آیین‌نامه اجرایی این ماده با تلاش وزارت نفت به‌سرعت تصویب شد تا صنایع به سمت انرژی‌های پاک حرکت کنند.

شرکت ملی گاز ایران اکنون دو اولویت مهم فشارافزایی و بهره‌وری را در دستور کار دارد. استفاده از ظرفیت شرکت‌های کارور، بهترین مدل برای کاهش شدت مصرف و بهبود کیفیت هوا در سال ۱۴۰۵ است. این شرکت‌ها با اصلاح فرآیندهای صنعتی، مانع از انتشار آلاینده‌های خطرناک در جو می‌شوند. پایداری شبکه گاز و سلامت عمومی، هر دو در گرو اجرای دقیق مفاد این قانون و نظارت مستمر فراکسیون محیط‌زیست است.

ارزآوری از طریق بازار کربن و نظام صنفی کارورها

سمیه رفیعی پیشنهاد داد که شرکت‌های کارور علاوه بر حوزه انرژی، وارد بازار جهانی کربن شوند. این اقدام می‌تواند منشأ ارزآوری جدیدی برای اقتصاد کشور باشد و بازارهای دوجانبه بین‌المللی ایجاد کند. تداوم بهینه‌سازی مصرف انرژی نیازمند تشکیل یک نظام صنفی قدرتمند برای شرکت‌های کارور است. این تشکل صنفی می‌تواند پایداری پروژه‌های کاهش آلودگی را تضمین نموده و از حقوق مردم برای بهره‌مندی از هوای پاک دفاع کند.

نگاه مجلس به مدیریت انرژی تنها به کاهش مصرف محدود نمی‌شود، بلکه کل زنجیره تولید تا مصرف را شامل می‌گردد. تمرکز بر انرژی‌های پاک و افزایش بهره‌وری، حق طبیعی مردم برای زندگی در محیطی سالم است. با اجرای قراردادهای جدید، انتظار می‌رود روند افزایشی خسارت‌های بهداشتی در سال‌های آینده متوقف شود. نوسازی صنایع آلاینده و ترویج فرهنگ بهینه‌سازی، گام‌های نهایی ایران برای خروج از بحران زیست‌محیطی فعلی خواهد بود.