سهم سوختگیری با کارت شخصی به ۷۵ درصد رسید؛ تأثیر تغییر قیمت بنزین آزاد

به گزارش روابط عمومی قرارگاه ملی مبارزه با مفاسد اقتصادی،
رضا نواز، سخنگوی صنف جایگاهداران سوخت، از تحول در الگوی مصرف بنزین کشور خبر داد. طبق آمارهای رسمی، سهم استفاده از کارت سوخت شخصی در جایگاهها به رقم بیسابقه ۷۳ تا ۷۵ درصد رسیده است. مأموران و کارشناسان حوزه توزیع فرآوردههای نفتی معتقدند که این رشد، نتیجه مستقیم اجرای سیاستهای جدید قیمتی در سال ۲۰۲۶ میلادی است. این تغییر رفتار مصرفکننده، مدیریت دادههای سوخت را برای دولت شفافتر از گذشته میکند.
تأثیر قیمتگذاری بر تشویق به استفاده از کارت شخصی
دولت با هدف ساماندهی توزیع، قیمت سوختگیری با کارت آزاد جایگاه را از ۳ هزار تومان به ۵ هزار تومان افزایش داد. این شکاف قیمتی، نقش مهمی در ترغیب رانندگان به استفاده از کارت سوخت شخصی ایفا کرده است. طبق گزارش خبرگزاری مهر، این سیاست بدون ایجاد محدودیت فیزیکی برای کارتهای آزاد موفق عمل کرد. افرادی که کارت خود را همراه ندارند، همچنان میتوانند با نرخ آزاد از خدمات جایگاهها استفاده کنند؛ اما هزینه بالاتر، تقاضا برای این روش را به شدت کاهش داد.
متخصصان حوزه انرژی در سال ۱۴۰۵ بر این باورند که این طرح، ناترازی بنزین را از طریق پایش دقیقتر مصرف مهار میکند. با افزایش سهم کارت سوخت شخصی، شرکت ملی پخش فرآوردههای نفتی میتواند تحلیل دقیقتری از پیمایش خودروها و نیاز واقعی مناطق مختلف داشته باشد. این شفافیت اطلاعاتی، از قاچاق سوخت در مبادی مرزی جلوگیری میکند و توزیع عادلانه انرژی را در سراسر کشور بهبود میبخشد.
تداوم دسترسی به کارت جایگاه برای موارد ضروری
سخنگوی صنف جایگاهداران تأکید کرد که کارتهای آزاد همچنان در مدار خدمترسانی باقی میمانند. با این حال، تغییر الگو نشاندهنده پذیرش اجتماعی سیاستهای جدید توسط شهروندان است. مأموران مستقر در جایگاهها گزارش میدهند که اکثر رانندگان برای مدیریت هزینههای خود، استفاده از کارت سوخت شخصی را در اولویت قرار دادهاند. این روند در ماههای آینده نیز با صدور کارتهای المثنی برای متقاضیان جدید، تقویت خواهد شد.
پلیس امنیت اقتصادی و نهادهای بازرسی نیز بر روند قیمتگذاری و عرضه سوخت در جایگاهها نظارت مستمر دارند. موفقیت در رساندن سهم استفاده از کارت سوخت شخصی به مرز ۷۵ درصد، یک دستاورد بزرگ برای حکمرانی هوشمند در بخش انرژی سال ۱۴۰۵ محسوب میشود. ادامه این مسیر، فشار را بر پالایشگاههای داخلی برای تأمین بنزین کاهش میدهد و ایران را به سمت پایداری بیشتر در سبد سوخت حملونقل هدایت میکند.



